كارت گرافيك در كامپيوتر شخصي داراي جايگاهي خاص است . كارت هاي فوق اطلاعات ديجيتال توليد شده توسط كامپيوتر را اخذ و آنها را بگونه اي تبديل مي نمايند كه براي انسان قابل مشاهده باشند. در اغلب كامپيوترها ، كارت هاي گرافيك اطلاعات ديجيتال را براي نمايش توسط نمايشگر ، به اطلاعات آنالوگ تبديل مي كنند.

در كامپيوترهاي Laptop اطلاعات، همچنان ديجيتال باقي خواهند ماند زيرا اين كامپيوترها اطلاعات را بصورت ديجيتال نمايش مي دهند.

اگر از فاصله بسيار نزديك به صفحه نمايشگر يك كامپيوتر شخصي نگاه كنيد ، مشاهده خواهيد كرد كه تمام چيزهائي كه بر روي نمايشگر نشان داده مي شود از نقاط تشكيل شده اند . نقاط فوق پيكسل ناميده مي شوند. هر پيكسل داراي يك رنگ است .

 در برخي نمايشگرها ( مثلا صفحه نمايشگر استفاده شده در كامپيوترهاي اوليه مكينتاش ) هر پكسل صرفا داراي دو رنگ بود: سفيد و سياه . امروزه در برخي از صفحات نمايشگر ، هر پيكسل مي تواند داراي 256 رنگ باشد. در اغلب صفحات نمايشگر ، پيكسل ها بصورت تمام رنگ (True Color) بوده و داراي 16/8 ميليون حالت متفاوت مي باشند.

 با توجه به اينكه چشم انسان قادر به تشخيص ده ميليون رنگ متفاوت است ، 16/8 ميليون رنگ بمراتب بيش از آن چيزي است كه چشم انسان قادر به تشخيص آنها بوده و به نظر همان ده ميليون رنگ كفايت مي كند!

هدف يك كارت گرافيك ، ايجاد مجموعه اي از سيگنالها است كه نقاط فوق را بر روي صفحه نمايشگر ، نمايش دهند.

بمنظور شناخت اهميت و جايگاه كارت هاي گرافيك ، يك كارت گرافيك با ساده ترين امكانات را در نظر مي گيريم . كارت مورد نظر قادر به نمايش پيكسل هاي سياه وسفيد بوده و از يك صفحه نمايشگر با وضوح تصوير 480 * 640 پيكسل استفاده مي نمايد.

كارت گرافيك از سه بخش اساسي زير تشكيل مي شود :

 حافظه

 اولين چيزي كه يك كارت گرافيك به آن نياز دارد ، حافظه است . حافظه رنگ مربوط به هر پيكسل را در خود نگاهداري مي نمايد. در ساده ترين حالت ( هر پيكسل سياه و سفيد باشد ) به يك بيت براي ذخيره سازي رنگ هر پيكسل نياز خواهد بود. با توجه به اينكه هر بايت شامل هشت بيت است ، نياز به هشتاد بايت (حاصل تقسيم 640 بر 8 ) براي ذخيره سازي رنگ مربوط به پيكسل هاي موجود در يك سطر بر روي صفحه نمايشگر و 38400 بايت ( حاصلضرب 480 در 80 ) حافظه بمنظور نگهداري تمام پيكسل هاي قابل مشاهده بر روي صفحه ، خواهد بود .

 دومين چيزي كه يك كارت گرافيك به آن نياز دارد ، روشي بمنظور تغيير محتويات حافظه كارت گرافيك است . امكان فوق با اتصال كارت گرافيك به گذرگاه مربوطه بر روي برد اصلي تحقق پيدا خواهد كرد. كامپيوتر قادر به ارسال سيگنال از طريق گذرگاه مربوطه براي تغيير محتويات حافظه خواهد بود.

. سومين چيزي كه يك كارت گرافيك به آن نياز دارد ، روشي بمنظور توليد سيگنال براي مانيتور است . كارت گرافيك مي بايست سيگنال هاي رنگي را توليد تا باعث حركت اشعه در CRT گردد. فرض كنيد كه صفحه نمايشگر در هر ثانيه شصت فريم را بازخواني / باز نويسي مي نمايد ، اين بدان معني است كه كارت گرافيك تمام حافظه مربوطه را بيت به بيت اسكن و اين عمل را شصت مرتبه در ثانيه انجام دهد. سيگنال هاي مورد نظر براي هر پيكسل موجود بر هر خط ارسال و در ادامه يك پالس افقي sync ، نيز ارسال مي گردد.عمليات فوق براي 480 خط تكرار شده و در نهايت يك پالس عمودي sync ارسال خواهد شد.

كارت گرافيك چيست ؟

يك كارت گرافيك پيشرفته، يك برد مدار چاپي بهمراه حافظه و يك پردازنده اختصاصي است . پردازنده با هدف انجام محاسبات مورد نياز گرافيكي ، طراحي شده است . اكثر پردازنده هاي فوق داراي دستورات اختصاصي بوده كه به كمك آنها مي توان عمليات گرافيك را انجام داد. كارت گرافيك داراي اسامي متفاوتي نظير : كارت ويدئو ، برد ويدئو ، برد نمايش ويدئوئي ، برد گرافيك ، آداپتور گرافيك و آداپتور ويدئو است .

نحوه انتخاب يک کارت گرافيک

کارت گرافيک يکي ازعناصر مهم در کامپيوتر است که با توجه به نوع استفاده و نياز کاربران، داراي مدل هاي متفاوت با پتانسيل هاي مختلف مي باشد. کاربران با توجه به امکانات کارت گرافيک قادر به استفاده از بازي هاي کامپيوتري پيشرفته ، مشاهده فيلم و انجام عمليات حرفه اي نظير ضبط و ويرايش فيلم ، مي باشند. در زمان استفاده از تصاوير گرافيکي حجيم و يا برخي بازي هاي کامپيوتري، ممکن است تصاوير بصورت منقطع نمايش داده شوند، در چنين مواردي استفاده از يک کارت گرافيک مطلوب و با سرعت مناسب ، علاوه بر افزايش کارآئي سيستم ، امکان پردازش تصاوير دو بعدي و يا تصاوير سه بعدي استفاده شده در بازي هاي کامپيوتري را با سرعت بيشتر فراهم مي نمايد .برخي از کارت هاي گرافيک داراي امکانات متنوعي نظير پورت هاي ورودي و خروجي براي اتصال به دوربين هاي ديجيتال و تلويزيون بوده و در برخي از مدل هاي ديگر امکان اتصال بيش از يک نمايشگر به کامپيوتر ، وجود دارد. کارت هاي گرافيک در مقايسه با گذشته داراي امکانات بيشتر، کيفيت بهتر و توانائي مطلوب بمنظور بازخواني تصاوير مي باشند.